Stranden zijn mooi op St.Barth

Voordat we Sint Maarten aandeden, hebben we een stop op Saint Barthlémy, oftewel St. Barth gemaakt. De ankerbaai bij Gustavia was heel ‘swelly’, hobbelig dus. St. Barth is één van de weinige eilanden (net als Guadeloupe) die lange tijd onder Zweeds regiem is geweest. Vandaar de Zweedse namen, zoals Gustavia, van Koning Gustaaf. Maar nu is het een Frans Overzees Gebied, met een speciale belastingvrije status. Daar was niet veel van te merken, want de winkels waren allemaal zeer luxe en extreem duur. Een spijkerbroek van €560,- met een vestje van €2400,- is heel gewoontjes!

St.Barth Blue

Door naar Marigot, aan de ZW kant van Saint Martin, waar opeens een soort reünie van Nederlandse schepen is. De Zahree, Agaath, Grutte Grize, Livingstone, Island Lady, K’dans en Novatrix, ze zijn er allemaal! Ervaringen en tips worden uitgewisseld, en het is een gezellige Koningsdag.

Uitzicht op Marigot Bay vanuit Fort Luis

En er is een feestje met heerlijke cocktails voor Donatien die haar verjaardag voor iedereen viert!

Vanaf half maart zijn er in St.Philipsburg ook allerlei voorrondes en concerten voor Carnaval. Vanaf 1 mei is de de Caribische Carnaval Parade te bewonderen. Het is indrukwekkend. Al vroeg staan we langs de route, en krijgen oordoppen uitgereikt. Hé, handig, maar zouden we die nodig hebben? Ja zeker!! Daar komen de vrachtwagens al met geluidsboxen als torenflats. De bas dreunt laag in onze maag door, maar het is een boeiend schouwspel, al die kleuren, glitter, geluid, veren en dansende deernes. De groepjes danseressen en dansers laten hun heupen swingend draaien op de soca beat.

Carnavals parade in St.Philipsburg

St.Maarten beauty

Mei is ook de maand waarin we afscheid gaan nemen van de Carieb. Het hurricaneseizoen begint eind mei, en dan moet je wegwezen.

De Enjoyster wordt gecheckt, en kleine reparaties gedaan. Een dingetje, maar erg belangrijk: de houder(terminal) van het topwant heeft een haarscheurtje. Dat klinkt misschien niet zo indrukwekkend, maar dat is het wel! Dit moet gerepareerd worden, want we willen de mast niet overboord zeilen! Op zoek naar een rigger, oftewel verstagingenman. In het Franse deel vinden we Patrick, die van alles heeft, en hij belooft het te maken. Wanneer we de tweede keer met de opgerolde verstaging aankomen, heeft hij plotseling allerlei dingen, en wil hij de verkeerde maat meegeven. ‘Maar Patrick, hier staat toch duidelijk 12mm?’’ Nee, dat is een halve inch!’ roept hij, en hij duikt achter in een container en komt met een verkeerde terminal naar buiten. ‘Geen duim? Deze dan!’ En hij geeft een 10mm terminal aan. ‘Dit is ook geen 12 mm….‘ Plotseling is hij ontzettend kwaad, en moeten we uit z’n zaak verdwijnen! Nou moe, ook lekker.. Daar staan we dan met onze stag. Dan maar naar het Nederlandse deel. We steken met de dinghy de Lagoon over naar de KFG. Maar helaas, wegens Carnaval is alles ook in Simson Bay op 2 mei gesloten. Terug naar het Franse deel over de Lagoon, naar Toby. Hij kan het helaas ook niet repareren, en zegt dat iets verderop Patrick zit, maar daar is nogal moeilijk mee te werken. Goh, ja, zoiets dachten we al! Een geruststelling dat het toch niet aan ons ligt! De dag erop tuffen we weer over de Lagoon (25min!) naar KFG, en daar kan er keurig een nieuwe 12mm terminal aan de stag geperst worden.

Enorme pauwenveren

Azoren Hoog Het weerwindow ziet er goed uit, dus morgen zetten we koers naar de Azoren. Nog wat laatste dingetjes, zoals vers fruit en groente, schaffen we aan om de voorraad weer op peil te krijgen. Met een beetje geluk zijn we over drie weken weer in de lucht. Bermuda wordt weer spannend, want in die driehoek is in het verleden nog wel eens het een en ander verdwenen!

Vliegveld Prinses Juliana is een toeristische attractie, je kunt zelf gezandstraald worden

Walvis

Walvis

Wat doen jullie nou de hele dag, verveel je je nooit? Wordt ons regelmatig gevraagd vanuit Nl. Nee, eigenlijk niet, er is altijd van alles te doen aan boord en op de kant, en hier op Antigua bijvoorbeeld, hadden we weer een hele interessante ochtend bij de customs e.a. Het ging ongeveer zo: We hebben twee dagen ‘illegaal’ op het eiland doorgebracht, in de English Harbour.

Falmouth Harbour, Antigua

Falmouth Harbour, Antigua

Fantastische schepen gezien, en de gele vlag (quarantaine) gehesen. Dit betekent dat de douane aan boord kan komen. Dit doen ze nooit, maar het is een formaliteit. Daarna door naar Jolly Harbour.

Daar willen we inklaren en uitklaren tegelijk. In het kantoortje van de customs zag het er veelbelovend uit. We konden inklaren d.m.v. ‘Sea-clear’, een wereldwijd online registratie system.

Wifi?

Wifi?

Dit is de eerste keer dat we meemaken dat het ook daadwerkelijk gebruikt wordt. Mooi, zo voor elkaar dus, dachten we. Maar nee, er wordt van alles uitgeprint, en met de nodige stempels op papieren worden we doorgestuurd naar ‘Immigrations’. Formulieren nog meer gestempeld, ingeleverd en weer terug gestuurd naar Customs. Weer nieuwe stempels. Dit keer mogen we zelfs een paar bladen houden.

Vervolgens met deze papieren door naar de havenautoriteiten voor nieuwe documenten; een cruising permit. Klinkt geweldig, we mogen een hele maand blijven cruisen hier. Dan wordt er een bonnetje met carbon-papier voor de duplo uitgeschreven (ja het wordt hier echt nog gewoon gebruikt!). Hiermee kunnen we weer terug naar Customs, die, na ons weer via ‘sea-clear’ uitgeklaard te hebben, nieuwe formulieren geeft ter ondertekening, en weer naar Immigrations doorverwijst. Daar leveren we weer een aantal formulieren in, krijgen nieuwe stempels, ook in ons paspoort, en weer terug naar Customs. We zijn heel vriendelijk en vrolijk gebleven;” Thanks, see you in a minute!” roepend, maar je zou er horendol van worden…. En al die papieren? Die blijven overal op grote stoffige stapels in en op kasten en tafels gestapeld liggen! Maar we hebben wel weer 5 mensen in uniform de hele ochtend bezig gehouden! Antigua is heel mooi, het is lekker weer en de zee is blauw.

Boegbeeld

Boegbeeld

Door naar Sint Maarten, nog een staartje van de Heineken Regatta meemaken.

Hier hebben we weer keurig netjes ingeklaard. Dat was maar goed ook, want ‘s middags kwam de coast guard met 2 grote ribs en 12 man. De gele q-vlag vergeten binnen te halen! Helemaal in uniform en zwaarbewapend komen ze aan weerszijden van Enjoyster liggen en van alles en nog wat checken. Zelfs de vloerplaten en matrassen moeten opgetild worden om te kijken wat eronder zit. Ze zijn diep onder de indruk van de grote collectie goed gesorteerde schoeven, moertjes en alle gereedschap. Dit is de eerste keer dat we controle krijgen, en we hebben nog een aandenken in de vorm van grote zwarte voetstappen over het hele schip.

Pelikanen

Pelikanen