Bequia Hospital

In Port Elizabeth, op het eiland Bequia, één van de Grenadines van St. Vincent, is in 2015 een mooi klein hospitaal geopend. Peter is hier heel goed geholpen door een kundige en betrokken staf, die goede behandeling en zorg gaf.

Het ziekenhuis is niet groot; één mannenzaal, één vrouwenzaal, één kinderzaal en één

Ingang Bequia Hospital

zwangeren/bevalzaal, allen met drie bedden. Verder is er een eerste hulp, eetzaal, keuken, polikliniek, tandarts, appartementen voor personeel, apotheek, ambulance en mortuarium. Het was ons in het begin niet helemaal duidelijk hoe het hier precies werkt, maar eigenlijk is het gewoon heel effectief zoals het loopt. Het lijkt meer op een uitgebreide huisartsenpost. De bevolking is straatarm, en daarom is de medische zorg gratis. De mensen zouden veel te lang doorlopen met hun kwalen, en dan wordt het alleen maar erger.

Wachtkamer polikliniek

Zuster Hodgkinson, de manager, vertelt ons dat het voor de patiënten kosteloos is,

Nurse Hodgkinson en Peter

maar donaties worden zeer gewaardeerd. Deze donaties worden aangewend als de medicijnen of verbandmiddelen op zijn, en dat gebeurt nogal eens.

Het ziekenhuis is in 2015 door de overheid neergezet. Er kwam een grote container in de haven aan, vol met in het westen afgeschreven ziekenhuis meubilair, en door een of andere charity naar Port Elizabeth gestuurd. In Bequia zijn ze er heel blij mee. Met een likje verf hier en daar is het hele ziekenhuis ingericht. Niks computers en allerlei sophisticated snufjes, maar gewoon goede basis zorg. Er is één dokter, dokter Dany, voor heel het eiland met 5000 inwoners. Hij heeft één weekend in de maand vrij. Het is een drukke man, opgeleid in Sri Lanka, die met heel veel energie en grapjes de hele tent aanstuurt; heel bewonderenswaardig.

Eetzaal

Verder zijn er twee verloskundigen, twee verpleegkundigen, één kok, een aantal verzorgenden en vrijwilligers die de diensten verdelen, allemaal even betrokken.

Dus als iemand (zoals Rotary of Lions) nog een goed doel zoekt, en om echt iets te betekenen voor een bevolking die het heel goed kan gebruiken, dan is Bequia Hospital een heel dankbaar doel.

Captain Peter even uitgeschakeld

Peter knapt inmiddels langzaam op; de hechtingen hebben hun werk gedaan, de huid is weer aardig dichtgegroeid, en het lopen gaat met kleine stukjes vooruit. De gehechte spier wil nog niet heel hard mee doen, maar dat heeft tijd nodig. De scenario’s met hoe veel slechter het ook had kunnen aflopen spoken nog wel door ons hoofd. Niet doen natuurlijk! Hij is er nog redelijk goed afgekomen, en is hard bezig de oude te worden, zodat we onze reis kunnen voortzetten.

De oversteek met heel rustig weer naar Martinique ging alvast goed, dus daar hebben we alle vertrouwen in. In Le Marin, een baai met enorm veel bootjes geankerd, is het goed geregeld voor de yachties: de supermarkt heeft zelfs een aanlegsteiger voor dinghy’s, waar je je winkelwagentje zo in je bootje kan laden. In de supermarkt maak ik een rondedansje, want er is zoveel te koop, en voor heel schappelijke prijzen. De voorraad is weer goed aangevuld.

In training voor het swimteam van Bequia

 

P.S.: Indien iemand gegevens wil: www.noonsite.com/countries/St.Vincent&theGrenadines/Bequia/

Bequia Casualty Hospital,

Port Elizabeth, St. Vincent and the Grenadines

Tel: +1 784 809 458 3294

Gang

Mannenzaal

Receptie

Kinderzaal

Ingang Eerste Hulp

Wordt vervolgd

Strand van Calais

Strand van Calais

Eindelijk gaat de route zuidwaarts. Na een stevige oversteek naar Breskens, stroom en wind tegen, zijn we zeezeilend via Nieuwpoort en Calais, met onze nieuwe bemanning Robbert en Janneke in Dieppe gearriveerd.

Het zeilen gaat fantastisch ondanks de wind die niet mee maar eerder tegen zit deze week. We berekenen de stroming en profiteren hier maximaal van door wat eerder op de dag te vertrekken, waardoor we gisteren bijvoorbeeld 74 mijlen hebben getrotseerd.

In Calais was, naast de kermis, de havenmeester een attractie. Hij maakte zichzelf onsterfelijk door, na de te kleine box en een plek met allerlei obstakels, op de vraag:” Wilt u het lijntje teruggeven?”, de lijn onmiddellijk teruggooide en ons weer weg liet drijven ipv deze lijn via de kikker terug te geven..We wennen langzaam aan het Franse leven; lekkere stinkkaasjes, beetje rommelig maar toch wel opgewekt en ‘Pas de problème, quoi?’

Dieppe haven

Dieppe haven

DieppeFDieppe bruist van zomeractiviteiten, dus vallen we met onze neus in de (gesmolten) boter. Het is een feestdag, Fête de la mer dus tijd om helemaal los te gaan met een groot feest voor de vissers, jazzconcert en vuurwerk.