De reis wordt voortgezet langs de Ria’s.

Cruceros, kruisbeelden, op kruisingen van wegen. Aan de ene kant een gekruisigde Jesus, en aan de andere kant een over zee kijkende pieta.

Nadat we op het randje van de aarde bij Cabo Finisterre hebben gebalanceerd, de Cabo Villano, de gemene kaap, en de prachtig ruige ‘Costa del Morte’ de dodemans kust, hebben getrotseerd, landen we weer aan bij La Coruña. De Torre de Hercules, de oudste vuurtoren ter wereld van 2000 jaar oud, wijst ons de weg.

La Coruña is echt een juweeltje aan de NW kust van Spanje. Een prachtig oud centrum met heel gezellige straatjes en het mooie Plaza de Maria Pieta.

Viveros, drijvende eilanden met hangcultuurmosselen

We nemen helaas weer afscheid van Joke die weer aan het werk moet. Het was erg gezellig!

Weekje vakantie in de Ria’s met Joke

 

Percebes Festival

Helaas, net gemist! In de Ria’s is altijd wel ergens wat te vieren, en in Ria de Cedeira is het Percebes Festival geweest. Percebes zijn heel merkwaardige zeediertjes. In het Engels ‘Geese toes’ oftewel ‘barnacles’, en vertaald zijn dat zeepokken of eendenmosselen.. Ze zien er ook uit als ganzentenen, inclusief nageltjes, dat een klein schelpje is. Het is geen mossel, maar een kreeftachtige. Ze worden onder barre omstandigheden van de ruige rotsen afgeschraapt. Er zijn verhalen dat vissers in Galicië de steile rotsen aan de kust aan een lijn afdalen, en daar midden in de woeste branding deze kreeftachtige diertjes loshakken of snijden. De percebes worden dan ook duur betaald.

Eendemosselen op een stootwil opgepikt midden in de oceaan

We hadden ze al eens ergens als tapashapje gekregen, en niet geweten wat we er mee aan moesten. Ze zo eten ging niet, dat was alsof je een garnaal eet, die niet gepeld is. Een blik om ons heen op het terras, waar iedereen ze zat te smikkelen, leerde ons dat je ze gewoon bij hun staart moet pakken, het kopje eraf breken, het binnenste ‘pieleke’ tussen je tanden nemen, eruit trekken en opkauwen. Je moet het leren eten, en dan is het werkelijk een curieuze delicatesse, vergelijk het maar met oesters. En ze zelf klaarmaken is een fluitje van een cent: 3 minuten koken in gezouten water! Helaas hebben we het 3 daagse Percebes Festival gemist, maar toch percebes gegeten.

Percebes, een lekkernij in Galicië

We stuitten tijdens een wandeling bij Laxe ook nog op ‘petrogliefen’ , rotstekeningen. Alleen bij strijklicht zie je cirkels in de rotsen gekapt die onderling verbonden zijn. De betekenis van de tekeningen? Daar wordt nog naar gegist, maar mooi en bijzonder is het wel.

Petrogliefen, alleen te zien onder een bepaalde hoek

1 reactie op “Spaanse Ria’s 2

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *